“Het kan niet!”

Vrijdag 10 februari 2012 | Auteur: Job Leene

Op woensdag 8 februari kreeg prinses Maxima de Machiavelliprijs 2011 uitgereikt, de jaarlijkse prijs voor een opmerkelijke prestatie op het gebied van publieke communicatie. Dezelfde dag diende haar opvolger zich aan. Wiebe Wieling, voorzitter van Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden, gaf een staaltje glasheldere communicatie ten beste. Live in het achtuurjournaal.

Slecht nieuws brengen valt niet mee. En slecht nieuws hád Wiebe Wieling. Na een week waarin de media zich volledig door het sentiment hadden laten meeslepen, waarin een ijsjournaal werd geboren, er geen actualiteitenrubriek was die níet een ijsmeester aan tafel had, kranten met speciale bijlagen kwamen, RTL4 een avondvullende opwarmer programmeerde en de helft van de 16.000 schaatsers-met-een-startbewijs al ergens live in een uitzending had geacteerd, hielp Wiebe Wieling in twee minuten een miljoenendroom om zeep. Met als samenvattende boodschap: “Het feest gaat niet door!”

Slecht nieuws brengen doe je als volgt: inleidende zin, kern van de boodschap, onderbouwing met liefst drie feiten, ik-boodschap, conclusie/herhaling kernboodschap, emotioneel geladen afsluiting. Dat is het. Het optreden van Wieling was er een uit het boekje. Want zo ging het:

“Beste mensen, ik heb geen goed nieuws. (1) Wij kunnen op dit moment geen tocht uitschrijven. (2) Het grootste gedeelte van de route is onvoldoende qua ijsdikte. (3/1) (…) Daarnaast heeft een deel van de route een slechte ijskwaliteit. (3/2) Ten slotte hebben we weersverwachtingen die geen verbetering brengen, zondag zal de dooi intreden. (3/3) Ik kan u zeggen dat dit een heel moeilijk maar unaniem besluit is, van het bestuur maar ook van alle rayonhoofden. (4) Het kan niet op dit moment. (5) Het is frustrerend, maar het is waar we op dit moment mee te maken hebben. (6).”

Zo doe je dat dus. Er was geen woord Frans, pardon Fries, bij. En die positieve uitleiding dan, hoor ik iemand zeggen? Ook die zat erin. Want Wieling benadrukte vervolgens hoe het geloof in deze droom zó veel mensen in touw had gebracht. En alles met vrijwilligers, het kan nog in Nederland!

Het was prachtig, een communicatief juweeltje. Want na Wielings mededeling wist iedereen waar die aan toe was. Niemand nog die de beslissing ter discussie stelde. Het was niet anders. Wellicht geen Elfstedenkruisjes dit jaar. Maar wat mij betreft gaat de Machiavelliprijs 2012 naar Wiebe Wieling voor deze opmerkelijke prestatie op het gebied van publieke communicatie!