Twintig over twintig: Alaude Jaasma
Leene Communicatie bestaat 20 jaar. Om dit te vieren laten we de komende maanden twintig collega’s en oud-collega’s aan het woord over ons bureau, ons werk en het communicatievak. Onder het motto ‘twintig over twintig’ blikken zij in twintig vragen terug op twintig jaar Leene én kijken ze naar wat de ontwikkelingen binnen ons vak betekenen voor de komende twintig jaar. In dit blog onze oud-collega: Alaude Jaasma.

1. Wil je je eens voorstellen?
Ik ben Alaude en woon in Utrecht met mijn man Tim en twee zoons, van dertien en zestien jaar. Pubers dus, tot nu toe een superleuke periode.

2. Van wanneer tot wanneer werkte je bij Leene Communicatie?
Ik werkte ongeveer vijf jaar bij Leene Communicatie. Ik solliciteerde in 2007, onze kinderen waren nul en drie. Na een tijd werd het me toch te veel om elke dag twee uur heen en weer te racen tussen werk, school en kinderopvang. In 2012 ben ik daarom dichtbij huis gaan werken.

3. Wat deed je binnen het bureau?
Net als de meeste collega’s was ik (eind)redacteur en communicatieadviseur. Ook ben ik een paar jaar teamleider van het team Duurzaamheid geweest.

4. Voor welke opdrachtgevers/projecten?
Te veel om op te noemen eigenlijk. Ik begon met een jubileumboek voor de universiteit van Wageningen, een website voor leerplichtambtenaren voor het ministerie van OCW en een brievenproject voor woningcorporatie QuaWonen. Al snel ging ik ook werken voor het Rotterdam Climate Initiative, de gemeente Rotterdam en andere overheidsinstanties.

5. Wat was voor jou de belangrijkste gebeurtenis in de afgelopen 20 jaar?
Daar hoef ik niet lang over na te denken: ons gezin. Niet echt een gebeurtenis, maar voor mij het belangrijkste van de afgelopen twintig jaar. Af en toe zie ik een mooie uitspraak van David Hockney voorbijflitsen op Instagram: “The only things in life that matter are food and love, in that order.”

6. Wat doe je nu?
Na twintig jaar bij bureaus te hebben gewerkt, wilde ik wat anders. Het liefst naar een overheid of universiteit, met maatschappelijke relevantie, en mogelijkheden voor (gebruikers)onderzoeken en data-analyse. Dat lukte: ik werk inmiddels als eindredacteur bij de Belastingdienst aan de website, aangiftes, brieven en formulieren.

7. Wat voor bureau was het toen jij er werkte?
We waren met zo’n twintig collega’s, onder wie twee directeuren, Job en Steffart. Ze waren met veel energie en bezieling een bureau aan het opbouwen. Dat merkte ik meteen toen ik solliciteerde. Ik was de straat nog niet uit of Steffart belde me al voor een volgend gesprek (Job was met sabbatical). Ze gaven vrijheid, vertrouwen en verantwoordelijkheid. Het klinkt als een managementtrucje, de drie v’s, haha. Maar dat was het zeker niet. Verder was Leene zijn tijd vooruit met maatschappelijk verantwoord ondernemen, mogelijkheden voor thuiswerken en flexibele werktijden.

8. Welke collega’s zijn je het meest bijgebleven en waarom?
Iedereen is me bijgebleven en ik weet alles nog. Uit privacyoverwegingen zal ik het hierbij laten.

9. Wat heb je geleerd bij Leene Communicatie?
Let op de kosten, maar wees niet onnodig gierig. Investeer in je ontwikkeling. Toen ik net begon, zocht ik het kopieerapparaat. Die zag ik bijna over het hoofd, zo klein was die. Ernaast stond een eenvoudige zwartwitprinter. Tja, groot gelijk: waarom luxe spul met een duur onderhoudsabonnement? Ik heb in vijf jaar tijd één keer enorm veel moeten printen en toen ben ik naar de copyshop gegaan. Daar stond tegenover dat we – vrij snel na de lancering – allemaal een iPad kregen. Zo konden we bijblijven.

10. Met welk gevoel kijk jij terug op die tijd?
Met een positief gevoel. Ik voelde me meteen thuis aan de Karnemelksloot. Goed werk, top collega’s, tevreden klanten. Wat wil je nog meer? Helaas kreeg ook Leene te maken met de gevolgen van de financiële crisis en er moesten mensen weg. Dat was voor iedereen heftig. Ik herinner me toch het liefst de bijzondere dingen. Bijvoorbeeld dat Job elk jaar met kerst voor iedereen een boek uitzocht. Steffart had veel nieuwe ideeën en probeerde van alles uit. Altijd wat te beleven.

11. Wat was er toen/vroeger in de communicatiewereld helemaal anders dan tegenwoordig?
De vergaande digitalisering is natuurlijk echt anders dan vroeger. Altijd met iedereen en alles verbonden zijn, een overvloed aan informatie en prikkels. Een hoogleraar hoorde ik onlangs spreken van ‘asociale media’. Niet alleen vanwege de verslavende werking, maar ook vanwege de algoritmes: waar je op klikt, daar krijg je meer van te zien. En als jij toevallig gevoelig bent voor complottheorieën, dan kom je nooit meer uit die bubbel. Nepnieuws is echt zorgelijk, omdat het zich razendsnel kan verspreiden en er is geen weerwoord.

12. Wat was je grootste blunder, lachwekkende situatie of uitglijder?
Ik kan me niets herinneren. De sfeer was er ook niet naar om veel nadruk te leggen op fouten en blunders. Het was meer van: hoe lossen we het op en wat hebben we ervan geleerd.

13. Wat heb je toen nooit durven zeggen, maar wil alsnog met ons delen?
Alles wat ik wilde delen, kon ik delen. Ik moet nu wel ineens denken aan de lunchpresentatie die opeens een trend werd, ook bij Leene. Sommige collega’s waren hier fel op tegen, die vonden: pauze is pauze. Ik had geen duidelijke mening over deze kwestie. Inmiddels kennen we allemaal de feiten over het belang van pauzes. Dus bij deze: de tegenstanders van de lunchpresentatie hadden gelijk.

14. Wat maakt Leene Communicatie volgens jou uniek?
Dat het bureau is opgericht door Job. Hij staat voor: Niet van de daken schreeuwen hoe goed je bent, gewoon goed je werk doen.

15. Wat was het leukste Leene-uitje waar je ooit bij was en waarom (vertel eens…)?
Ik kan me één uitje herinneren: een weekendje naar de Ardennen toen Leene tien jaar bestond. Het was helaas nogal dubbel: het was feest, maar het was ook crisis. Dat vond ik moeilijk. Hm, niet echt een antwoord op de vraag, he! Leuk was mountainbiken en Belgische biertjes drinken – in die volgorde natuurlijk, hoewel niet iedereen zich daaraan hield.

16. Wat is volgens jou de belangrijkste communicatietrend van dit moment?
Ik probeer me niet te laten leiden door de waan van de dag.

17. Waar zou Leene Communicatie zich volgens jou de komende 20 jaar op moeten richten?
Hm, twintig jaar… Zo ver kijk ik nooit vooruit. Ik ben gewoon lekker aan het werk. Maar ik denk altijd goed na over wat ik doe! Het past ook bij Leene: denken en doen. Dat schijnt ooit ‘not done’ geweest te zijn. Ik volg deze maand een masterclass Strategische Communicatie en in het studieboek staat het echt: “De scheiding tussen denken en doen is uit de mode.” Zo zie je maar, nooit meedoen met trends.

18. Hoe zie jij de communicatiewereld over 20 jaar?
Dan ben ik al zo’n beetje met pensioen, gek idee. Ik ben zelf ook benieuwd hoe de communicatiewereld er over twintig jaar uitziet!

19. Naar wie ben je benieuwd en wat zou je die persoon willen vragen?
Geen flauw idee… Ik heb een maand nagedacht over deze vraag en ben erachter gekomen dat ik blijkbaar geen ‘idool’ heb.

20. Wat is je wens voor Leene Communicatie?
Alle goeds.